Energetika resurslari va iqtisodiyot
Energiya ishlab chiqarishning asosiy omillaridan biri bo'lib, narxlar va o'sishga ta'sir qiladi. Resurs turlari hamda energiya samaradorligi masalasi yoritiladi.
Energiya ishlab chiqarish omili sifatida
Deyarli barcha ishlab chiqarish jarayonlari energiya sarfini talab qiladi. Shu sababli energiya alohida mahsulot bo'libgina qolmay, boshqa tarmoqlar uchun tayanch resurs vazifasini ham bajaradi. Uning mavjudligi va qiymati iqtisodiyotning umumiy imkoniyatini belgilaydi.
Bu xususiyat energiyani oddiy tovarlardan ajratib turadi. Uning ta'siri tarmoqlar bo'ylab zanjir shaklida tarqaladi.
Resurs turlari va xossalari
Energiya manbalari odatda tiklanadigan va tiklanmaydigan guruhlarga ajratiladi. Tiklanmaydigan manbalar zaxirasi cheklangan bo'lib, foydalanish natijasida kamayadi. Tiklanadigan manbalar esa tabiiy jarayonlar hisobiga qayta hosil bo'ladi, ammo ularning oqimi tabiiy sharoitga bog'liq bo'ladi.
Har bir turning o'ziga xos xarajat tuzilmasi mavjud. Ayrimlarida boshlang'ich sarmoya katta, joriy xarajat esa past bo'ladi.
Narxning umumiy ta'siri
Energiya narxining o'zgarishi deyarli barcha mahsulot tannarxida aks etadi. Tashish, isitish va ishlab chiqarish xarajatlari birgalikda ortadi va bu umumiy narx darajasiga bosim o'tkazadi. Shu sababli energiya narxi makroiqtisodiy ko'rsatkichlar bilan chambarchas bog'lanadi.
Bu ta'sir qisqa muddatda ayniqsa sezilarli bo'ladi. Iqtisodiyot yangi sharoitga moslashishi vaqt talab qiladi.
Resursga boy iqtisodiyotning o'ziga xosligi
Boy energiya zaxirasiga ega iqtisodiyotlar qo'shimcha daromad manbaiga ega bo'ladi. Ayni paytda bunday holat boshqa tarmoqlarning rivojlanishini sekinlashtirish xavfini tug'diradi, chunki resurs sohasi mablag' va mehnatni o'ziga tortadi. Iqtisodiy adabiyotda bu holat resursga haddan tashqari bog'lanish muammosi sifatida tavsiflanadi.
Daromadning tashqi narxlarga bog'liqligi ham qo'shimcha noaniqlik hosil qiladi. Shu sababli tarmoq tuzilmasining xilma-xilligi muhim deb qaraladi.
Energiya samaradorligi
Samaradorlik bir birlik mahsulot ishlab chiqarish uchun sarflanadigan energiya miqdori bilan o'lchanadi. Sarfning kamayishi xarajatni pasaytiradi va manbalarga bo'lgan bosimni yumshatadi. Shu ma'noda tejash yangi manba topishga tenglashtiriladi.
Samaradorlikni oshirish odatda texnologiya yangilanishini talab qiladi. Bu esa boshlang'ich xarajat bilan bog'liq bo'ladi.
Manbalar tarkibining o'zgarishi
Iqtisodiyotlar vaqt o'tishi bilan foydalanadigan energiya manbalarining nisbatini o'zgartirib boradi. Bu o'zgarish texnologiya imkoniyatlari, xarajat darajasi va atrof-muhit talablari ta'sirida yuz beradi. O'tish jarayoni bir zumda emas, uzoq davrga cho'ziladi.
Bunday o'tish infratuzilmani qayta qurishni talab qilgani uchun katta mablag' bilan bog'liq bo'ladi va mavjud quvvatlarning bir qismi ishlatilmay qolishi mumkin. Shu sabab u iqtisodiy rejalashtirishning muhim mavzularidan biri sanaladi va uzoq muddatga mo'ljallangan qarorlarni taqozo etadi.